kwi
9
Zależy on przede wszystkim od warunków w jakich opona będzie użytkowana, różne rzeźby bieżnika wpływają na przyczepność i opory toczenia, optymalnie dobrana opona stanowi kompromis między stosunkowo niewielkimi oporami toczenia i dobrą przyczepnością.
Opór toczenia zależy od miękkości bieżnika i powierzchni styku.
Wyróżniamy kilka podstawowych rodzajów bieżników:
Slick.
To opony o całkowicie gładkim bieżniku. Ze względu na dużą powierzchnię przylegania mają największe opory toczenia. Używa się ich na suchych, równych trasach(np. Dla samochodów wyścigowych), przy sprzyjających warunkach mają doskonałe własności, lecz całkowicie tracą przyczepność podczas deszczu, nie dotyczy to tylko wąskich opon o okrągłym profilu(np. Rowerowych), bo tam powierzchnia styku jest mała, a co za tym idzie duża siła nacisku jednostkowego.
Rowkowe.
Są to opony nie zmieniające szczególnie własności i oporów toczenia koła, posiadają rowki odprowadzające spod opony wodę. Mogą być wytłoczone promieniowo lub ukośnie, z tym że ukośne rowki zwiększają odrobinę opory toczenia, ale za to lepiej odprowadzają wilgoć.
Klockowe.
To przede wszystkim opony terenowe, które służą to jazdy po terenie śliskim i mokrym. Istnieje kompromis pomiędzy oponami klockowymi, a oporami toczenia, w takim przypadku czoło bieżnika jest stosunkowo gładkie, a wytłoczenia znajdują się na bokach opony.
Kolcowe.
Są to opony przeznaczone stricte do jazdy po lodzie i śniegu, zapewniają wystarczającą przyczepność w niesprzyjających warunkach.
Deszczowe.
W ich przypadku dobrze dobrany wzór bieżnika ma za zadanie jak najlepsze odprowadzanie wody spod koła i zabezpieczanie auta przed poślizgiem.
Błotno-śniegowe
Wykonane z miękkich bieżników mają za zadanie utrzymanie przyczepności auta na powierzchni śliskiej, czyli jak sama nazwa wskazuje na błocie i śniegu.
Dokładniejsze parametry budowy opon są jedynie znane producentom, gdyż szczegółowa budowa i użyte materiały jest ścisłą tajemnicą firmy.